Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/15272 K.2010/3449

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK nedeniyle sanık hakkında lehe yasa belirlenirken, denetime olanak verecek biçimde, eylemin anılan yasada hangi suçu oluşturduğu, uygulanacak yasa maddeleri ve verilecek ceza miktarı gösterilmeden, soyut olarak 765 sayılı Yasanın sanık yararına olduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması

2-Kazanılmış hakkın, uygulamanın doğru olarak yapılmasından sonra ortaya çıkan sonuç cezanın, bozulmakla varlığını yitiren önceki hükümde belirlenen sonuç cezadan fazla olması durumunda, verilecek cezanın miktar olarak önceki ceza seviyesine indirilmesi suretiyle yapılacağı gözetilmeden; sanığın, okul kantininden yiyecek maddesi almasıyla eyleminin tamamlandığı kabul edilmesine karşın, kazanılmış hak nedeniyle 765 sayılı TCY.nın 62. maddesi ile indirim yapılması

3-Dosya arasında yer alan, Ordu Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2001 gün ve 2001/267 D.İş. sayılı kararı içeriğinden; sanığın Ordu Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/53 D.İş sayılı kararı ile 765 sayılı TCY.nın 17. maddesi uyarınca 250 günlük şartla tahliyesinin geri alındığının ve anılan Mahkemenin 2001/267 D.İş sayılı ek kararı ile 8.10.2001 tarihinde bihakkın tahliyesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; söz konusu 2001/53 D.İş sayılı karara konu ilam belirlenerek, sonucuna göre 765 sayılı TCY.nın 81. maddesinin uygulanma olanağı araştırılmadan eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması;

4-Kabule göre, sanık hakkında 765 sayılı TCY.nın 81/2. maddesinin uygulanmaması karşısında aynı yasanın 522/1. maddesinin lehe hükmünden yararlanması gerektiğinin gözetilmemesi;

5-Yukarıdaki bozma nedenlerine göre yapılacak uygulamalar sonucunda, sanık yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;