Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/16357 K.2010/4376

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca uygulanan yasa maddeleri ve ceza sürelerinin denetime olanak sağlanması bakımından karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Dosyaki adli sicil kaydı ve mahkumiyet ilamları kapsamına göre hükümlülüklerin yerine getirme tarihinin saptanamaması karşısında; hükümlü- lüklerinin infaz tarihini içerir şekilde onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek, sonucuna göre sanık hakkında 765 sayılı TCY'nın 81.maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi ve sanık hakkında Mahkemece anılan maddenin uygulanması sırasında denetime olanak sağlanması bakımından tekerrüre esas alınan hükümlülüğün karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Hakkında Mahkemece 765 sayılı TCK.nun 81/2.maddesi uygulanan sanığın, TCK.nun 522/son maddesine aykırı olarak aynı maddenin lehe hükmünden yararlandırılması,

4-)Sanığın, yakınana ait evden televizyon ve 40.00 TL'yi aldığı, suça konu televizyonu taşıyamadığından evin duvarı dibinde bulunan arsa içinde, evin duvarına 21 metre uzakta bıraktığı, suça konu parayı ise iade etmediğinin anlaşılması karşısında, yasal koşulları gerçekleşmeyen 765 sayılı TCY'nın 523/1.maddesinin sanık hakkında uygulanması,

5-)Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522/1 (koşulları varsa ), 59/2, 81/2-3 (koşulları varsa). maddeleriyle; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62/1,53, 116/1-4, 62, 53, 151/1, 62, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı CMK'nın 253-254.maddelerindeki uzlaşma hükümleri de gözetilerek uygulamaya göre sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesinde zorunluluk bulunması,