KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2006/18107 E., 2010/81 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,
5237 sayılı TCK.nun 142/1-f maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle aynı Yasanın 61. maddesine uygun olarak temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş ise de, hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/ilk, 522/1, 523/1, 59/2 ve 647 sayıl Yasanın 4. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-f, 168/1, 62/1, 50/1-a maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü,
alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında.
765 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğu ve sanık hakkında, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/1383 E. ve 1998/596 sayılı kararıyla 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen ve 09.06.1998 tarihinde kesinleşen para cezası mahkumiyeti bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/18107, K. 2010/81, 18 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama