Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/20239 K.2010/11995

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınana ait işyerinin sağlam ve dayanıklı kapı kilidini kırıp içeri girdikten sonra hırsızlık yaptıklarının ve mağdurun şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu yanında aynı yasanın 151/1 maddesindeki mala zarar verme ve 116/2, 119/1-c. maddelerindeki birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanması sırasında, aynı maddenin 3. fıkrasının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenmiş olan suçlara ilişkin verilen kararlarda, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. ve sanık ... yönünden ayrıca aynı yasanın 58/6-7. maddelerine ilişkin bölümler çıkarılarak.