Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/20623 K.2010/12750

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Yakınan ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kamunun güvencesine bırakılmış aracın üzerinde takılı iki adet plakanın çalındığının anlaşılması karşısında; eylemin 765 sayılı TCK.nun 491/2. maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/2. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu için anılan Yasanın 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının, suç tarihi olan 10/05/2002 gününden inceleme tarihine kadar dolduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Yakınan ...’ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, hükümlülüğün doğal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, aynı Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, yakınana ait aracın kapı kilidini kırıp düz kontak yaparak hırsızlık suçunu işlediği yakınmanın da devam ettiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, bu konuda hüküm kurulmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.