Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/3926 K.2011/2312

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümlü hakkında mahkemenin 06.05.2005 gün ve 2004/69-2005/24 sayılı karar ile 765 sayılı TCK.nun 492/2. maddesi ile kurulan hüküm kesinleşmiş olduğu ancak; lehe yasa uygulamasında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddeleri ile, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 23.02.1938 günlü ve 1937/23-1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.05.1999 günlü ve 133/142 sayılı kararları ışığında dosyaya yansıyan delillere göre somut olayın 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522/1, (pek hafif), 81/1 maddeleri, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f, 168/4 , 53, 203/1, 53 maddeleri kapsamında kaldığı, lehe yasanın duruşma açılarak saptanması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Uygulamaya göre de;

a- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5083 sayılı Yasanın 5335 Sayılı Yasa ile eklenen 2/3.maddesi uyarınca, para cezalarının hesaplanmasında 1 Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların hesaba katılamayacağının ve 5252 sayılı Yasanın 5. maddesiyle de Yasalarda öngörülen “ağır para” cezalarının, adli para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmesi zorunluluğu,

b - Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2006 gün ve 167/198 sayılı kararı ışığında, fer’i ceza niteliğindeki gecikme zammına ilişkin 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesinin, 5275 sayılı Yasanın 122/1. maddesi ile 1.6.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, süresinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi,