Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/8438 K.2011/2347

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü hakkında mahkemenin 26.09.2002 gün ve 2002/133-2002/368 sayılı karar ile 765 sayılı TCK.nın 492/2 maddesi ile kurulan hükmün Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.03.2005 Tarihli 2003/15755 Esas – 2005/2231 sayılı Onama kararı ile kesinleşmiş olduğu ancak; lehe yasa yasa uygulamasında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddeleri ile,

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 23.02.1938 günlü ve 1937/23-1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.05.1999 günlü ve 133/142 sayılı kararları ışığında dosyaya yansıyan delillere göre somut olayın 765 sayılı TCK.nın 492/2, 522/1, (pek hafif) maddeleri, 5237 sayılı TCK.nın 142/1-f , 53, 203/1, 53 maddeleri kapsamında kaldığı, lehe yasanın duruşma açılarak saptanması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de, 765 sayılı TCK.nun öncelikle lehe olduğu anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun da takdiri zorunluluğu,