Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/5507 K.2007/10456

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

"İçtihat Metni"

Yağma suçundan sanık Nermin ve Nurkadın haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin BURSA 4.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/11/2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar savunmanları tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından red isteyen 07/03/2006 tarihli tebliğname ile 30/03/2006 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

647 sayılı Yasanın 4/4. maddesinin açık hükmü ile dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 gün ve 2005/2-134 - 2005/163 sayılı kararı karşısında tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin düşünce benimsenmemiş, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan Nilgün 'ın züccaciye dükkanından çaldıkları cep telefonuyla kaçtıkları sırada adı geçen yakınanın dışarı çıkarak telefonunun çalındığını söylemesiyle dükkan komşusu diğer yakınan Atilla tarafından kovalanan sanıklardan Nurkadın 'ın izlenmekten kurtulmak için suça konu cep telefonunu atarak diğer sanık Nermin ile birlikte kaçmaya devam ettikleri, yakınan Atilla'ın ise takibini sürdürüp kaçanların hırsız olduğunu söyleyerek yardım istemesi üzerine çevrede bulunanlarca yakalanan sanıklardan Nurkadın'ın,

üzerinden çıkardığı kesici bir cisimle alnını keserek diğer sanık Nermin ile beraber suçtan ve cezadan kurtulmak amacıyla yakalanmalarını sağlayan yakınan Atilla yı tehdit ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCY.nın 495/2. maddesi aracılığıyla aynı Yasanın 497/1. maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilerek,

özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanıklar yararına olduğu anlaşılan ve dolaylı yağma suçuna yervermeyen 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b ve 35/2-106/2-a-b. maddeleriyle uygulama yapılması gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nun 231, 253 ve 254. maddelerini değiştiren 5560 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce işlenen suçlarda uygulama olanağı bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23 ve 24. maddelerine göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,