Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/10500 K.2011/1895

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa, dosya içeriğine, 13.05.2002 tarihli keşfe ve suça konu otomobil üzerinde inceleme yaparak, “kırılan camın sağlam ve dayanıklı olduğuna” ilişkin görüş bildiren bilirkişi beyanına ve mahkemenin kabulüne göre; suç tarihinde 17 yaşında olan sanığın, sübut bulan hırsızlık suçundan eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğu; ancak 12.06.2003 tarihinde yapılan sanığın sorgusunun zamanaşımını kestiği ve bu nedenle zamanaşımının dolmadığı ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; zamanaşımının dolduğu kabul edilerek kamu davasının düşmesine hükmedilmesi, inceleme tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelelerinde öngörülen 8 yıllık sürenin dolmuş bulunması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.