Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/1079 K.2010/1938

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gündüz vakti yakınana ait iş yerine müşteri gibi girip, yakınanın başka bir kişi ile sohbet etmesinden yararlanarak vitrindeki av tüfeğini çalan ancak yakınanın ve tanığın durumu fark edip kaçmaya başlayan sanığı kesintisiz izleme sonucu yakalayarak suça konu tüfeği elinden almaları biçiminde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,35/2,53/1-2-3.maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden,lehe yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede,anılan Yasanın uygulama yeri olmayan 155/2. maddesinin hükme esas alınması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/3,62,81/2-3. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b,35/2,53/1-2-3. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından,anılan Yasanın 7/2,5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3- Kelkit Sulh Ceza Mahkemesi’nin 14.09.2000 gün 216-263 sayılı kararındaki 14.02.2002 tarihinde infaz edilmiş 300 Türk Lirası ağır para cezasından ibaret hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerekirken, anılan Mahkeme’nin 14.09.2000 gün 221-264 sayılı kararındaki 14.02.2002 tarihinde infaz edilmiş 200 Türk Lirasından ibaret hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması suretiyle 1 gün eksik hapis cezasına hükmedilmesi,