KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/14318 E., 2012/1637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlığa teşebbüs
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar savunmanları
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örnekleri denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nun 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine , toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Olay günü sanıkların otobüs durağında kalabalık içerisinde toplu taşım aracına binmeye çalışan yakınanın cebindeki parayı hissettirmeden alıp kaçmaya kalkışırken kolluk kuvvetlerince yakalandıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK.nun 44/1. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 142/2-b kapsamında kalıp temel cezanın 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesindeki düzenlemelerle belirlenmesi gerekirken , aynı eylemi ikiye bölüp kanunun iki farklı maddesinin ihlal ettiği şeklindeki gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/14318, K. 2012/1637, 8 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama