Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/14594 K.2012/2445

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay günü mağdura ait park halindeki aracın kapısını zorlamak suretiyle açıp, düz kontak yapmak suretiyle çaldığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b yerine, aynı yasanın 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) Sanık hakkında temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde 5237 sayılı TCK.nun 143.maddesi ile uygulama yapılırken gerekçe gösterilmeden cezanın en üst oranda arttırılması ile kararın içerisinde de çelişki yaratılması,

b-) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde sayılan hak yoksunluklarının seçimlik olmadığı, anılan maddenin (b) bendinin yanısıra diğer bentlerindeki hak yoksunluklarına da hükmedilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,