Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/15573 K.2010/5014

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

gündüzleyin yakınana ait konutun kapı kilidini kırarak içeriden belirlenemeyen miktarda ziynet eşyası çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b. maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 ve 151/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilip, bu suçlarla ilgili bir değerlendirme yapılmadan;

adli sicil kaydı içeriğine göre 1996 ve 1999 yıllarında infaz edilmiş hırsızlık suçundan verilme cezaları olan sanık hakkında 765 sayılı TCY.nın 81/2. maddesi ile cezası artırılmadan, aynı yasanın 522. maddesinin son fıkrasına aykırı biçimde birinci fıkrada yer alan indirim hükümlerinden yararlandırılması suretiyle hüküm kurulması, 765 ve 5237 sayılı Yasalar ayrı ayrı somut olaya uygulandığında.

765 sayılı TCY.sı uyarınca verilen sonuç cezanın sanık yararına olması ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.