Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/15610 K.2012/5177

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde

Zamanaşımı yönünden lehe olan ve 5237 sayılı TCY.nın 66/1. maddesinde, sanığa yüklenen ve eylemine uyan anılan Yasanın 142/1-b, 31/3.maddelerinin gerektirdiği suç için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2. fıkrasına göre de 15-18 yaş grubunda bulunan sanık için bu sürenin üçte ikisinin geçmesiyle kamu davasının düşürülmesi gerektiği gözetildiğinde 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, sanığın hükümlülüğüne karar verildiği 21/06/2005 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay tarihinde yakınanın konutuna gündüz vakti sağlam ve muhkem kapısını kırıp , 12.10.2004 günlü oturumda dinlenen bilirkişi beyanına göre 607.000.000.- TL.değer biçilen ziynet eşyaları ile bu eşyalar içinde bulunmayan bir adet erkek kol saatinin çalındığının anlaşılması karşısında.

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522 ( hafif), 81/1 maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 53, 116/1-4, 119/1-c, 53, 151/1, 53. maddeleri uyarınca, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle,

verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK’nun 53. Maddesinin uygulanmaması,