KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/15951 E., 2012/2137 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Gerekçeli karar başlığına sanığın anne adının eklenmesi ile yanlış yazılan suç tarihinin yerinde Mahkemece düzeltilmesi olanaklı görülmüş; sanık ...'in yakınanın başvurusu olmadan kolluğa olaydan söz etmesi üzerine, yakınanın dinlendiği ve kolluk anlatımı ile teşhis tutanağından eylemin birden fazla kişiyle ve iş yerinde işlendiği anlaşıldığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 149/1-c-d maddesi yerine aynı Yasanın 148. Maddesiyle hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCY'nın 148/1. maddesi yerine 48/1 olarak yazılması,
2. Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA,
Bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/15951, K. 2012/2137, 14 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama