Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/16610 K.2012/3104

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin doğal sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş.

5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-2-son. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti yakınanın evine açık olan balkon kapısından şahsi çeviklik göstererek içeri girip, içeriden yakınanın para, kredi kartları ve kimlikler ile evin önünde park halinde olan aracının anahtarını alıp, araç ile olay yerinden uzaklaşarak hırsızlık yapan sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1-4,

119/1-c. maddelerine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müştereken ve müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,