Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/16784 K.2012/3115

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında yapılan incelemede

Sanığa yüklenen 765 sayılı TCK’nın 512/1. maddesine uyan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 06.01.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan incelemede

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kapıları kilitli olarak sokağa park edilen otomobilin orijinal olduğu kabul edilen kapı kilidini sert bir cisimle karıştırarak bozmak suretiyle açtıktan sonra, otomobilin içindeki teybi çalan sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1.madde ve fıkrasının (b) bendine uyduğu gözetilmeden, (e) bendi ile hüküm kurulması,

2-Suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek biçimde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, cezada 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi ile arttırma yapılması,

3- 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kasıtları da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması,

4-5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi ile cezada indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

5- Hırsızlık suçunu işlemek için yakınana ait otomobilin kapı kilidini bozan sanıkların eyleminin ayrıca 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu gözetilerek bu suç için de değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

6-Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1 (pek hafif), 59/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, (gece vakti ise 143/1), 62/1, 53, 151/1, 62/1, (53). maddelerinde öngörülen cezaların türü, alt ve üst sınırları bakımından, mala zarar vermek suçu için 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” hükmü de dikkate alınarak, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, sanıklar yararına olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

7-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

8-Sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,