Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/16818 K.2012/3575

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar vermek suçu için kurulan hükmün incelenmesinde

5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokonulmazlğını bozma suçları yönünden kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun birden fazla kişi tarafından işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre TCK.nun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların yakalandıklarında, yakınanın evinden çaldıkları eşyaları sattıkları ve bıraktıkları yerleri kolluk görevlilerine söyleyerek bir kısım eşyanın iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ise hükümden sonra yürürlüğe giren 5278 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin takdiri lüzumu,

4-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden olduğu yargılama giderinin “ayrı ayrı” yerine “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 320/2.maddesine aykırı davranılması,