Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/1695 K.2010/2928

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar ... ve ...’un, olay gecesi suça konu araç ile sanıklar ... ve ...’in yanlarına geldiğini savunmaları; tanık polis memurları ... ve ...’ın araçta toplam 4 kişi bulunduğunu, 3 kişinin inerek kaçmayı başardığını, sanık ...’yi yakaladıklarını söylemeleri; 12.03.2002 tarihli yakalama tutanağı ve daha önceden benzer suçlardan cezaevinde bulunan tüm sanıkların birbirlerini tanımaları karşısında; sanıklar ... ve ...’in eylemlerinin 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 522/1 (pek aşırı), 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53/1; 151/1, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar verme suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, 5237 sayılı Yasanın sanıklar yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,