Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/17133 K.2010/3265

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 esas ve 2008/43 sayılı kararı ışığında,sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.10.2009 gün ve 2009/6-132 esas,2009/251 sayılı kararı ışığında, kaçarken mağdur tarafından yakalanan sanığın, önce “hırsızlık yapmadığını” söylediği, mağdurun polise telefon etmesi üzerine, çaldığı parayı iade ettiği, bu şekilde gelişen olayda gerçek anlamda etkin pişmanlık iradesi taşıdığından söz edilemeyeceği ve mahkemenin 5237 sayılı TCK'nın 168/1.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına hükmederken kabul ettiği gerekçenin yerinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye katılınmamış;

dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1.fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,