Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/17246 K.2010/9185

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün olay günü yakınanın hastane odasında yatmak olan annesinin başucundaki masanın üzerine bıraktığı çantasının içindeki 20 milyon lirayı çaldığı sabit görülerek İskenderun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 30.3.2005 gün ve 2004/1 – 2005/394 sayılı kararıyla.

765 sayılı TCK’nun 491/3, 81/2-3, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 6.311,25 YTL ağır para cezasıyla hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; eylemin anılan yasada hangi suçu oluşturduğu gösterilmeden soyut olarak 765 sayılı TCY uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olduğu belirtilip, aynı maddelerin uygulanması sonucu nedeni de gösterilmeksizin 6.237 YTL adli para cezasına dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması;

2-Hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCY.nda hangi suçu oluşturduğu, uygulanması gerekli maddeler, artırım ve indirim oranları ile verilmesi gerekli sonuç ceza denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, soyut olarak 765 sayılı TCY.nın lehe olduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması;

3-Yakınanın, Dörtyol Sulh Ceza Mahkemesinde, 13.12.2004 günlü talimat duruşmasında belirlenen anlatımında, çantasında eksik olan 20 milyon lirayı iki gün sonra sanığın polislere vermiş olduğunu ve kendisinin de parayı aldığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 765 sayılı TCY’nın 523/1. maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmadan kesinleşmesi nedeniyle, öncelikle 30.03.2005 gün ve 2004/1-2005/394 sayılı hükümle ilgili yasa yararına bozma yoluna başvuru olanağı sağlanarak, anılan hüküm bozulduktan sonra, sonucuna göre hükümlü yararına olan hükmün belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-Kabule göre de, hükümden önce yürürlüğe giren 5083 Sayılı Yasaya, 5335 sayılı Yasa ile eklenen 2/3.maddesi uyarınca, para cezalarının hesaplanmasında bir Yeni Türk Lirasının artıklarının hesaba katılamayacağının ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2006 gün ve 167/198 sayılı kararı ışığında, süresinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmesi gerekliliği;