Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/17306 K.2010/400

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.1991 günlü, 1990/189-1991/96 sayılı kararı ile 31.03.1997 tarihinde yerine getirilen eski hükümlülüğü bulunan sanık hakkında koşulları bulunduğu halde 765 sayılı TCY’nın 81/1. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın ve 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın yakınana ait aracın sağlam ve dayanıklı olan kelebek camını kırmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında;

kararın gerekçe bölümünde lehe Yasanın belirlenebilmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasındaki uygulamada, suçun anahtarla ya da diğer bir aletin anahtar gibi kullanılarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıt bulunmadığı gözetilmeden, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması,

5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.