KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/17421 E., 2010/20741 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
378 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
1- Tüm dosya kapsamı ile oluşa uygun kabule göre, hükümlünün suça doğrudan katıldığı düşünülmeden, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması, 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü geceleyin saat 00.45 sıralarında, yakınana ait otomobilin diğer hükümlü fail ... tarafından aracın sol ön kapı camı kırılıp, direksiyon muhafaza ve kilidini kırdıktan sonra,
düz kontak yolu ile araba çalıştırıp, hırsızlığa kalkışma suçuna katılan hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra 151/1.maddelerine uyan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi ve bu konuda değerlendirme yapılmaması,
2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. Maddesiyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b, 53, 151/1, (53) maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, mala zarar vermek suçları bakımından 5237 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
4- Gerekçeli ek kararda katip imzasının bulunmaması,
Kabule göre;
5- Hükümlü hakkında mahkumiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/17421, K. 2010/20741, 20 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama