Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/17791 K.2010/13378

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlülerin olay gecesi saat 04.00 sıralarında yakınanın işyerinin sağlam olduğu belirlenen kepenk kilidini kırıp, kırık camdan içeri girerek sigara ve bozuk para çaldıkları sabit görülerek Turgutlu Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemizce onanarak kesinleşen 4.76.2002 gün ve 2002/7 – 382 sayılı kararıyla.

765 sayılı TCK’nun 493/1, 55/3, (hükümlü ... için 2253. sayılı Yasanın 12/2.), 59/2. maddeleri gereğince hükümlü ...’ın 1 yıl 3 ay, sanık ...’un 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hükümlendirildikleri; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; aynı yasanın 142/1-b, 143, 31/3, (sanık ... için 31/2) ve 62/1. maddeleri uyarınca hükümlü ...’un 1 yıl 3 ay hapis, hükümlü ...’ın 6.000 YTL adli para cezasına ayrı ayrı dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması;

2-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlülerin eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilip anılan suçlardan ceza verilmemesi;

3-Hükümlülerin eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 55/3 (hükümlü ... için 2253 sayılı Yasanın 12/2.), 59/2; hükümlü ... için ÇKK 24 ve 5271 sayılı CMK’nun 253-254 . maddelerine göre, 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 31/3, (hükümlü ... için 31/2.), 62/1, (hükümlü ... için 50/1-a); 116/2-4, 119/1-c, 31/3, (hükümlü ... için 31/2.), 62/1, (hükümlü ... için 50/1-a); 151/1, 31/3, (hükümlü ... için 31/2.), 62/1 ve her iki sanığın tüm suçları için ÇKK 24 ve 5271 sayılı CMK’nun 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında uygulama yapılarak;

a)Hükümlü ... için uzlaşma hükümlerinin uygulanması halinde 5237 sayılı TCY’nın, aksi halde 765 sayılı TCY hükümlerinin;

b)Hükümlü ... için, uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması durumunda, paraya çevirme zorunluluğu dikkate alınarak 5237 sayılı Yasanın;hükümlüler yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması;

4-Kabule göre, her iki hükümlü için 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezası, aynı yasanın 143/1. maddesiyle 1/3 oranında artırılırken, 2 yıl 8 ay yerine, hesap hatası sonucu 3 yıl hapis cezası verilerek, sonuçta fazla cezaya hükmolunması;

5-Hükümlü ... hakkında, hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı ÇKY.nın 23. maddesi uyarınca yeniden değerlendirilme yapılması zorunluluğu;