Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/19076 K.2012/3145

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın yakınan ...’ya yönelik eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı yasanın 151/1. maddelerine uyan mala zarar verme, yakınan ...’e yönelik eyleminde ise mala zarar verme suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/2-4,119/1-c maddesinde düzenlenen geceleyin birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu,

bu suçlar yönünden CMK.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilerek sonucuna göre 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

2- Kabule göre de:

a- Sanığın yakınan ...’a yönelik hırsızlık suçunu kilitli olan aracın kapısını bir aletle zorlamak suretiyle açarak işlediğinin anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu, gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

c-Yakınan ...’a yönelik eylemde, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

d)Hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsız olup varlıklarını ayrı ayrı koruduğu düşünülmeden, sanık hakkında yakınanlara yönelik eylemleri nedeniyle hükmolunan hapis cezalarının içtima ettirilmesi,