KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/20164 E., 2010/14405 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- 5237 sayılı yasanın uygulanmasına yer olmadığına
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, hükümlü yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,
2- Hükümlü yararına olan yasanın belirlenmesi sırasında, maddi ceza yasalarının kendi aralarında, infaz yasalarının da kendi aralarında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan karşılaştırma sırasında 5275 sayılı Yasa hükümlerine de gönderme yapılarak yazılı biçimde uygulama yapılması,
3- Gündüz vakti, birden fazla kişi ile birlikte kapı kilidini kırarak yakınana ait konuta girip hırsızlık yapan hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1.(pek hafif),55/3,647 sayılı Yasanın 4/2 ve 2253 sayılı Yasanın 23/son.maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/2, 50, 52, 116/1, 119/1-c, 31/2, 50, 52, 151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınırları bakımından,anılan Yasanın 7/2,5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, hükümlü yararına olan yasanın uygulama sırasında mahkeme tarafından belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
4- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24.maddesi gereğince “uzlaşma” hükmünün değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/20164, K. 2010/14405, 27 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama