Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/20472 K.2010/15946

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olağan yasa yolu denetiminden olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için ise, temyiz yasa yoluna başvuru hakkı olanların tamamının kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmeleri yasal bir zorunluluk olup, bu husus 5271 sayılı CYY’nın “Kararların açıklanması ve tebliği” başlıklı 35. maddesinin 2. fıkrasında açıkça; “Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hakim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur.” şeklinde belirtilmiştir.

CYY’nın 260/1. maddesinde ise yasa yollarına başvuru hakkı olanlar; “. . .Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar...” olarak sayılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2005 günlü, 2005/73.

06.06.2005 günlü, 2005/77 ve 06.06.2005 günlü, 2005/82 Müteferrik sayılı dosya üzerinden duruşma açılmaksızın verilen uyarlama kararları hükümlü ...’a tebliğ edildiği halde, temyiz yasa yoluna başvurulmadığı, ancak kısa kararların son bölümünde hükme karşı başvurulacak kanun yolları açıklanırken “...Evrak üzerinde yapılan inceleme sonucunda yasa yolu açık olmak üzere...” dendiği, hükümlere karşı başvurulacak mercii, süresi ve özellikle bu sürenin ne zaman başlayacağı, şekli ve yöntemi açıkça belirtilmediği, Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün ve 114/113.

01.05.2007 gün ve 93/104. 20.02.2007 gün ve 46/39. 23.12.2008 gün ve 258/240 sayılı ve benzer kararlarında da ayrıntıları açıklandığı üzere, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre. Hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunludur.

Bunlardan birisinin veya birkaçının kararda gösterilmemiş olması ya da yanlış gösterilmesi; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CYY’nın 34/2, 40/2, 231/2, 232/6. maddelerine açıkça aykırılık oluşturup yapılan tebliği de geçersiz kılacağından hükmün kesinleşmesini önler. Ancak İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan uyarlama kararlarında kanun yollarına başvurulacak mercii, şekli, başvuru süresi ve ne zaman başlayacağının yöntemine uygun ve kuşku oluşturmayacak şekilde açıklanmadığı için hükümlünün iradesinin yanıltıldığı, gerekçeli kararların da bu açıklamaları içerir biçimde hükümlüye yeniden tebliğ edilmediği görüldüğünden, kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle hükmün, temyiz hak ve yetkisi bulunanlara, başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklini gösterir açıklamalı tebligat ile tebliğ edilmesi, açıklamada mutlaka temyiz yasa yoluna süresinin kendilerine tebligat yapılmasından itibaren başlayacağının bildirilmesi Açıklanan nedenlerle;