Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/21388 K.2012/2676

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yakınana ait aracın camını kırdığı anlaşılmakla,sanık hakkında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Savcılığı tarafından mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tekerrüre esas alınan İzmir 19.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.06.2006 gün ve 2005/76 esas, 2006/338 karar sayılı 2 yıl hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün, suç tarihinden sonra 09.06.2006 tarihinde kesinleştiği ve bu nedenle tekerrüre esas oluşturmayacağı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle, aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, ...’un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım ile 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine, 53. maddeyle ilgili olarak “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,