Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/21562 K.2012/15189

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 192 maddesindeki şantaj suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın aynı suça uyan 107/1-2, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 18.02.2005 tarihinden inceleme gününe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ile Sanıklar ... ve ... Savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık ...'nın yakınanı kendisi ve arkadaşlarına aratarak ölüm tehdidiyle 15 milyar lira para istemesi ve bu paranın tahsiline yönelik önce 4500 TL. alınması ancak polisin aldığı tedbir sonucu anılan sanığın yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemin teşebbüs aşamasında kalmış tek bir yağma suçunu oluşturduğu halde, olayda 5237 sayılı TCK.nın 43.maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,