Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/22177 K.2011/868

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş; adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanığın, aracın camını kırmak suretiyle içeri girip hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu halde bu suçlardan değerlendirme yapılmaması; suçun 5237 sayılı Yasanın 6/e. maddesi kapsamında geceden sayılan zaman diliminde işlendiği yakalama tutanağının içeriğinden anlaşıldığı halde 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanmaması.

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının.

765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde indirim yapılması,

karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır