KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/22912 E., 2010/392 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, Mala varar vermek
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklardan ...’nun 03.01.2007 ve 06.01.2007 tarihlerinde savunmanı hazır olduğu halde Cumhuriyet Savcısına ‘‘önceden verdikleri karar uyarınca samimi arkadaşı olan diğer sanık ... ve kendisinin tanımadığı ...’ın arkadaşları ile birlikte olay gecesi 02.00 da yakınanın işyerine arkadaşı ...’ın kullandığı tanık ...’a ait ... plakalı araçla geldiklerini,
diğerlerinin gözcülüğünde ellerinde eldiven olduğu halde kendisinin yanında getirdiği demir boru ile kepenk kilitlerini kırdıktan sonra hep birlikte yakınanın işyerinde bulunan yaklaşık 200 kg ağırlığındaki çelik para kasasını çaldıklarını ve daha sonra uygun bir yerde özel yapım anahtarla açtıklarını, suça konu kasa içinden 7.000,00 TL para ile bazı senet ve defterlerin çıktığını, paradan kendisine 100,00 TL verildiğini” anlattığı gibi 05.01.2007 günü Cumhuriyet Savcısına savunmanı yanında yer gösterme yaptığı;
sanık ...’nın da 06.03.2007 günlü duruşmada “suçlamayı kabul etmediğini, ancak arkadaşı ...’in kendisine iftira atmasını gerektirecek bir neden de bulunmadığını” savunması ve sanık ...’in kasa içerisinden çıktığını beyan ettiği para miktarı ile yakınanın ilk başvurusunda ve aşamalarda çelik kasa içerisinde olduğunu bildirdiği para miktarının örtüştüğünün ve tanık ...’ında ... plakalı Toyata Marka aracını kendisinden tanıdığı ...’nın günlüğü 50 TL’den bir hafta süre ile kiraladığını bildirdiğinin anlaşılması karşısında; sübut bulan hırsızlık suçundan sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı biçimde suça konu çelik kasanın ele geçirilemediği,
sanık ...’in soyut suç ikrarını destekleyen yan deliller bulunmadığı gibi gerekçelerle yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/22912, K. 2010/392, 25 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama