Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/22985 K.2010/15323

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Yakınan ... savunmanının temyiz isteminin incelenmesinde;

Yakınan ...’un ve velisi annesi ...’un 25.03.2005 tarihli oturumda şikayetçi olmadıklarını belirttiklerinin ve temyiz isteminin de şikayetçi olmak koşuluyla kamu davasına katılmasına karar verilen yakınan yada vekilince yerine getirilebileceğinin anlaşılması karşısında; yakınana yaş küçüklüğü nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 234/2. maddesi uyarınca atanan vekilinin temyiz yasa yoluna başvurma hakkı olmadığından, bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince

Sanığın 18 yaşından küçük olması nedeniyle duruşmaların kapalı yapılarak hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı düşünülmeden, bir kısım oturumların açık yapılarak, kararın da açıkça okunması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma suçunun gündüz vakti, birden fazla kişi ile birlikte, silah kullanılarak işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (c) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanığın yakınandan yağmaladığı 5 YTL paranın 2 YTL’siyle sigara alıp geri kalan 3 YTL’yi yakınana iade ettiğinin anlaşılması nedeniyle; kısmi iadeye rıza gösterilip gösterilmediği tespit edilerek, sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3-Suç tarihi itibariyle sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesiyle değerlendirilme yapılmadan hüküm kurulması,