Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/23082 K.2010/15425

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, sanığa yüklenen hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 35/2, 53. maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde uygulama yapılmak suretiyle verilmesi gereken ceza tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa saptandıktan sonra, uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasa uyarınca denetime olanak sağlayacak uygulama yapılmadan, 765 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; a) Hüküm fıkrasında temel ceza belirlenirken, “...asgari hadden de ayrılmayı gerektirir bir neden görülmediğinden” biçimde gerekçe yazıldıktan sonra bu kez çelişkili olarak, “taktiren teşdiden” denilerek temel cezanın alt sınır aşılarak 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle çelişki oluşturulması,

b) Oluş ve dosya içerisine göre yasal koşulları bulunmadığı halde TCK.nun 523/1.maddesi ile uygulama yapılarak noksan ceza verilmesi,

c) 23.03.2006 günlü oturumda sanık savunmanının lehe hükümlerin uygulanması isteminin aynı Yasanın 59. maddesini de kapsadığı da gözetilerek bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,