Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/7556 K.2011/2362

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın yakınana ait , otoparka bırakılmış, üzerinde kontak anahtarı bulunan ve içinde yakınanın kardeşi Nuran Karahan'ın oturduğu araca otopark görevlisi gibi binerek aracı hareket ettirdiği, tanığın ilk etapda durumdan şüphelenmediği ancak sanığın aracı uzaklaştırması üzerine şüphelenerek “nereye gidiyoruz” diye sanığa sorduğu sanığın ise “aracınızı çalıyorum aşağıya inin” diye söylediği , sanığın tanığa 10 TL. Taksi parası vererek “arkadaki araçlar da bizden herhangi bir olay çıkarma sakın” diyerek tehdit edip korkuttuğu ve tanığın da araçtan inmek zorunda kaldığının anlaşılması karşısında ; eylemin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 S.TCK 495/1 , 522, 59/2, 81/1-3 maddelerine göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı yasanın aynı eyleme uyan 148/1, 62, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan yasanın 7/2 , 5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5237 Sayılı yasanın sanık yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hapis cezasıyla hükümlülüğünün yasal sonucu olarak sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,