Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/8422 K.2010/190

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 1. fıkrasına göre, ister duruşmalı yargılamada, isterse de evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda verilmiş bulunsun, sonraki lehe Yasa nedeniyle yapılan uyarlama ile ilgili verilen ek kararlara karşı temyiz yasa yoluna başvurulabileceğinden, hükümlü ...’in yokluğunda verilen 03.10.2005 günlü uyarlama kararına karşı, Cumhuriyet Savcısının itirazı üzerine, Ünye Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.11.2005 gün ve 2005/433 müteferrik sayılı kararı ile, bu karar dayanılarak,

Mahkemesince dosya yeniden ele alınarak yapılan duruşma sonu verilmiş olan 23.06.2006 günlü karar hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, adı geçen hükümlü hakkında yokluğunda verilen 03.10.2005 günlü karar hükümlüye tebliğ edilmediği gibi, ilkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği,

ancak anılan uyarlama kararında hükme karşı başvurulacak kanun yolları yanlış ve eksik gösterildiğinden ve ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı gözetilerek, adı geçen hükümlüye.