Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/9531 K.2011/9210

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde sanıkların yakınanı durdurup 5.000.000TL(5 TL) para istedikleri, yakınanın sanıklara “size borcum yok, niye para vereyim?” dediği, sanık ...’in “buranın haracını biz yeriz, içki içeceğiz, bize para vereceksin” dediği, yakınanın parayı vermemekte direnmesi üzerine üç sanığın birlikte yakınana vurmaya başladıkları, yakınanın kaçmaya çalıştığı, ancak sanıkların 20-25 metre ileride yakınanı yakalayarak tekrar darp ettikleri, yakınanın beş gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığı,

olayda 5 TL paranın değer olarak az miktarda sayılması gerektiği, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetildiğinde, somut olayda 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu gözetilmeden, anılan maddenin uygulanması hususunda yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,