Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/10587 K.2010/398

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın açık ikrarına göre, suçun üç kişi birlikte işlendiği ve eylemin 765 sayılı TCY’nın 492/1-son maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, önceden verdikleri karar doğrultusunda yaptıkları işbölümü gereği suça doğrudan katılan sanık hakkında aynı Yasanın 64/1. maddesi yerine, 65/3. maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 492/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

sanığın suç ortakları ile birlikte yakınana ait evin pimapen yapıdaki penceresini zorlamak suretiyle açıp içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; yakınanın şikayetçi olması da gözetildiğinde, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/1-4, 119/1-c maddelerinde belirtilen konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması,

5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.