Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/10732 K.2010/10144

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanının duruşma günüden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazaretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın suç tarihinde yakınana ait bilezikleri silah göstererek aldıktan sonra yakınanı evin içersine kapatıp arkadan kapıyı kilitlemek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da gerçekleştirmesi karşısında, zamanaşımı içerisinde bu suçtan işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın suç tarihinde yakınana ait eve başına yeşil bir torba geçirerek içeri girip silah doğrultarak boynunu sıktığı yakınanın bileğindeki 3 adet bileziği alması şeklinde gerçekleştirildiğinin dosya içersinden anlaşılıp kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a) ve (b) bendlerinin yanı sıra ayrıca (d) bendine de aykırı biçimde işlendiğinin kabulü ile 149/1-(a), (b) ve (d) bentleri ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kovuşturma aşamasında yakınana ait bilezikler ile dava nedeniyle yaptığı harcamaların sanık yakınları tarafından yakınana verilmek üzere mahkemenin emanet hesabına alınması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/3. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılmasının gözetilmemesi,

3-Altın ve paranın yakınana verilmesi yerine koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 55.maddesine göre zoralımına karar verilmesi,

4- TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,