Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/11 K.2010/21148

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Gerekçeli karar başlığına hükümlü .... adının, ...; adının ... olarak yanlış yazılması,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlüler yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre suç işlemek için örgüt kurma ve yağma suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle verilmesi gereken cezaların anılan Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerde gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması bakımından duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Yağma suçunun, birden fazla kişi tarafından birlikte, suç örgütüne yarar sağlamak amacıyla işlendiğinin anlaşılması karşısında; hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının ( g ) bendinin yanı sıra ( c ) bendiyle de hüküm kurulması zorunluluğu, ( f ) bendinin uygulama koşullarının bulunmadığı, birden fazla bendin ihlali suretiyle yağma suçunun işlenmesi nedeniyle temel cezanın belirlenmesi sırasında bu durumun göz önünde bulundurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

4-Yağmalanan paranın tamanının, olay tarihinden bir gün sonra yakınana ait dükkana kimliği belirlenemeyen bir çocuk tarafından yakınanın da bulunduğu bir anda bırakıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 168/1-3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

5-Hükümlülerin yağma suçundan eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 498, 59, 31, 33, 40. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK.nun 149/1-c-g, 168/1-3, 62, 53, 63; suç işlemek için örgüt kurma suçundan eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 31/3, 59. maddeleriyle 5237 sayılı TCK.nun 220/2, 62, 53. maddelerinin bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

6-Uyarlama kararı ile birlikte ilk hüküm hukuken ortadan kalktığından, yargılama gideri hakkında yeni bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,