Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/12374 K.2010/10489

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2- Katılan ...'nun 15.12.2006 tarihli oturumda “yağma sonucu alınan parasının duruşma öncesi kendisine verildiğini” belirtmiş olması karşısında; katılanın kısmen geri verme konusunda onayı, olup olmadığı saptanarak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK 168.maddesindeki kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp, uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmesi,