Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/12510 K.2012/7392

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana ait şirkette işçi olarak çalışan sanığın, yakınanın şehir dışında bulunduğu sırada şirkete ait kamyonetle ehliyetsiz ve alkollü bir biçimde yola çıkıp kaza yapması sonrası, kamyonetin hurdaya çıktığı ve yakınanın sigorta şirketinden kasko bedelini alamadığı, aracın çalındığı işyerinin yapısı, içeriye giriş ve çıkışların nasıl olduğu, aracın nerede durduğu, kontak anahtarının nerede bulunduğuna ve başkaca hırsızlık olayının meydana geldiği yerde hiçbir soruşturma işleminin yapılmadığı olayda;

yakınanın 20.05.2001 günlü kolluk ifadesinde, sanığın aracın üzerinde bulunan anahtarla çalıştırmak suretiyle aracı aldığını ileri sürmesine karşın, 05.12.2007 günlü Mahkeme anlatımında, bir şekilde işyerinin kilitli kapısını açarak içeriye girmiş ve işyeri içinde bulunan kamyonetin yedek anahtarını da ofisin kapısını kırıp içerdeki masanın çekmecesinden alıp, çaldığını ileri sürdüğü,

sanığın ise sonradan kabul etmediği için geçersiz olan müdafisiz kolluk anlatımında, kamyoneti müştekiden habersiz şekilde aldığını söylemesine karşın, 20.10.2006 günlü Mahkeme savunmasında, işyerinin sorumlusu olarak işyeri ve kamyonetin anahtarının kendisinde bulunduğunu ve olay günü yakınandan izin alarak kamyoneti aldığını ileri sürmesi karşısında;

Soruşturma işlemlerinin eksikliği gözetilip, yakınan ve sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki ifadelerinin arasındaki zaman farkı, yakınanın aracın kasko bedelini alamamış olması gibi elde edilebilen bulguların hepsi değerlendirilip, sanık ve yakınanın ifadelerinin hangisine niçin üstünlük tanındığı irdelenmeden, suçun sübutuna ve vasıflandırılmasına ilişkin kanıtlar ortaya konulmadan, sadece

tarafların ifadeleri özetlenip, dosyadaki belgeler tek tek sayılıp ardından bunların değerlendirildiği belirtilmekle yetinildikten sonra bu kere yakınanın 05.12.2007 günlü Mahkeme anlatımında ki gibi olayın gerçekleştiği kabul ile yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi;