Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/131 K.2010/10225

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun geceleyin birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak eksik cezaya hükmolunması ve aynı Yasanın 119/1-c maddesi ile de cezadan artırım yapılmaması,

2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1 (pek aşırı), 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53/1; 116/1-4, 119/1-c, 53/1; 151/1, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; uzlaşmanın da gerçekleşmediği dikkate alınarak, uygulamaya göre 765 sayılı Yasanın lehe olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan hükümlünün mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

4- Gerekçeli karar başlığında, yüklenen suçlar ile gözaltı ve tutukluluk tarih ve sürelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Yasanın 232/2-c.d maddesine aykırı davranılması,