Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/14088 K.2012/12750

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522/1, 81/2 maddelerinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay gündüz sıralarında, yakınanın büfesinin demir parmaklıklarını keserek hırsızlık yapan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2,

151/1.maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu (mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları bakımından uzlaşma koşulları değerlendirilip) sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, kabule göre de, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar, değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği somut olayda öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, kanuna aykırı ise de, vaki uygulama sonucu, sanık hakkında tayin olunan ceza açıkca sanık lehine olduğundan bu hususlar karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.