Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/1411 K.2010/6315

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak:

1-)5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre uygulanan yasa maddeleri uyarınca hükmolunacak ceza sürelerinin denetime olanak sağlanması bakımından karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Sanığın yakınana ait evden cep telefonu ve para çaldığı, yakalandığında başvurusu olmayan yakınana ait evden hırsızlık yaptığını ve suça konu cep telefonunun evinde olduğunu söyleyerek yakınana teslim edilmesini sağladığının anlaşılması karşısında; kısmi geri verme konusunda yakınanın anlatımı saptanarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168/1-4.maddesinin uygulama koşulları (kısmi iadeye yakınanın rızası bulunup bulunmadığı), ayrıca geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından da 5560 sayılı Yasayla değişik 5271 sayılı CMK'nın 253-254.maddeleri uyarınca uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi zorunluluğu,

3-)Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/1, 59/2, 81/2. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 168/1-4(yasal koşulları gerçekleşirse) 62/1, 53, 116/1-4, 62/1, 53. maddelerinin; anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, konut dokunulmazlığını bozma suçunda uzlaşma hükümleri değerlendirilerek, ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda uygulamaya göre sanık yararına Yasa hükümlerinin saptanması zorunluluğunun gözetilmemesi,