Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/160 K.2010/7601

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak

1- 5237 sayılı TCK.nun 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCK.nun 497/2. maddesinde yer alan yağma suçunun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-d-h maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b maddelerine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeden, 5237 sayılı Yasaya göre yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılması yerine, yazılı şekilde sadece yağma suçundan hüküm kurulması,

2- Hükümlünün, diğer arkadaşları ile birlikte yakınanı silahla tehdit edip, yağma yaptıktan sonra, sabit telefon kablosunu da keserek işyerine aldığı yakınanın üzerine kapıyı dışarıdan kilitleyerek hürriyetinden yoksun bıraktığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 109/2-3.a.b maddesi gereğince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmaması,

3- Hükümlünün eylemine uygulanan 765 sayılı TCK.nun 497/2, 522/1, 55/3, 59/2, 81/1 maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 149/1-a,c,d,h, 31/3, 62/1; 109/2-3.a.b maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,