Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/17154 K.2012/3969

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın şikayetinden vazgeçen mağdura ait iş yerinin sağlam ve muhkem kepenk kilidini gece saat 21.00 sıralarında kırarak açıp içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediği ve bu işlem sırasında anahtar ya da başka bir aleti “anahtar” gibi kullandığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; lehe olan yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirme sırasında 5237 sayılı TCK’nın 142.maddesinin 1-b. fıkra ve bendinin karşılaştırmaya esas alınması gerekirken, aynı yasa maddesinin 2-d. fıkra ve bendinin esas alınması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1 (normal değer), 59/2, 81/2-3. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53, 116/2-4, 53. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları ile (işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu bakımından 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükümleri) değerlendirilip, sonucuna göre lehe yasanın yeniden saptanmasında zorunluluk bulunması,