Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/17900 K.2012/4512

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; gündüzleyin yakınana ait konutun kapısını anahtar uydurarak açıp içeriden hırsızlık yapan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, 143. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1.

Maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilip hükmün gerekçesinde bu suçlarla ilgili bir değerlendirme yapılmadan ve yakalandığında bir kısım malların yerini gösterip iadesini sağlaması nedeniyle hakkında anılan yasanın 168/4.

Maddesinin uygulanması koşulları araştırılıp tartışılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması, 765 ve 5237 sayılı Yasalar uyarınca ayrı ayrı uygulama yapıldığında, 765 sayılı TCY.sı uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olduğunun anlaşılması karşısında, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.