Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/20586 K.2012/12374

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında kurulan Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2003 gün ve 1996/142 esas, 2003/32 karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...'a ilişkin ilk hükmün, anılan sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’na göre lehe yasanın yeniden saptanması zorunluluğundan bozularak temyiz isteminde bulunmayan hükümlü ...'e de sirayetine karar verildiği, bu tür bozmalarda 1412 sayılı CMUK’nun 325. maddesinden bahsedilemeyeceğinin anlaşılması üzerine, haklarında hüküm kesinleşmiş olan ...'in tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE;

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 497/1,55/3. ve TCK’nun 102/2, 104/2. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 149/1-a,c,h, 31/3; 66/1-d, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-d-,67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 05.12.1996 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,