Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/21690 K.2010/861

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün gerekçe bölümünde, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi gereğince lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırmada, pek aşırı kabul edilen suç konusu mobiletin 600 TL olan değerinin, paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşullarına göre hafif olarak kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Çanakkale Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.10.2003 tarihinde yerine getirilen 13.05.2003 gün ve 2002/726-2003/397 sayılı hükmü ile hırsızlık suçundan özel mükerrir olan sanık hakkında 765 sayılı Yasanın 522. maddenin 1. fıkrasındaki hafif değere ilişkin indirimin, aynı Yasa maddesinin son fıkrası uyarınca uygulanamaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın hükümlerine göre kurulan hükmün sanık yararına olduğunun anlaşılması karşısında, sonuca etkili görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Aynı eylemle ilgili olarak yaşları nedeniyle başka dosyada yargılanıp haklarında uzlaşma gerekçesiyle düşme kararı verilen sanıklar Doğan Vardar ve İnanç Gümüşlü’nün, yakalandıklarında hırsızlığı gerçekleştirdikleri yeri bildirerek, suç

konusu mobiletin henüz başvurusu bulunmayan yakınana geri verilmesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesiyle hükmolunan cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,