Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/2200 K.2010/10134

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık hakkında mala zarar vermek suçu nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

647 sayılı Yasanın, 5275 sayılı Yasanın 122.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 50/5.maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3.fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması, 2- Sanığın sokakta park halindeki aracın kapı kilidini zorlamak suretiyle açarak oto teybini çalmak şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması karşısında; hakkında hükmolunan adli para cezasını ödememesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesine aykırı davranılması,

b- Sanık hakkında hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,